ابراهيم . ) ( 1 ) دهم آنكه ، خداوند خواستهء موسى ( ع ) را برآورده و خطاب به او فرموده است : « اى موسى ! آنچه خواستى به تو عطا گرديد . » ( آيهء 36 سورهء طه . ) ، و خطاب به اين امت فرموده است : « و همه چيزى كه از او خواستيد به شما عطا گرديد . » ( بخشى از آيهء 34 سورهء ابراهيم . ) و در ضمن اين را هم فرموده است كه و آنچه نخواسته‌ايد به شما عطا شده است و فرموده است : « يكسان براى سئوال‌كنندگان » ( بخشى از آيهء دهم سورهء فصلت . ) ، يعنى براى كسى كه سؤال بكند يا نكند . ( 2 ) اما در مورد مراتب حبيب خدا ، همانا كه خداوند سبحان به حبيب خود محمد ( ص ) نه مرتبه عنايت فرموده است و نظير آن را به امت آن حضرت هم ارزانى فرموده است . ( 3 ) نخست پذيرش توبه ، كه نسبت به حبيب خود فرموده است : « همانا خداوند توبهء پيامبر را پذيرفت . » ( بخشى از آيهء 117 سورهء توبه ) ، و در بارهء امتش فرموده است : « و خداى مىخواهد بر شما بازگشت به رحمت و مغفرت فرمايد . » ( بخشى از آيهء 27 سورهء نساء . ) و نيز فرموده است : « به آنها باز لطف كرد تا توبه كنند . » ( بخشى از آيهء 118 سورهء توبه . ) ( 4 ) دوم آمرزش ، كه خطاب به حبيب خود مىفرمايد : « تا از گناه گذشته و آيندهء تو درگذرد » ( بخشى از آيهء دوم سورهء فتح . ) ، و خطاب به امت او فرموده است : ( به درستى كه خداوند همهء گناهان را مىآمرزد . » ( بخشى از آيهء 53 سورهء زمر . ) ( 5 ) سوم نعمت عنايت كردن ، كه خطاب به آن حضرت فرموده است : « و نعمت خود را بر تو تمام كند . » ( بخشى از آيهء دوم سورهء فتح . ) ، و خطاب به امت او فرموده است : « و نعمت خويش را بر شما تمام كردم . » ( بخشى از آيهء 3 سورهء مائده . ) ( 6 ) چهارم نصرت كردن ، كه خطاب به آن حضرت فرموده است : « و خداى تو را به نصرتى با عزت يارى خواهد كرد . » ( بخشى از آيهء 3 سورهء فتح ) ، و در همين مورد براى امت او فرموده است : « بر ما نصرت اهل ايمان حق است . » ( بخشى از آيهء 47 سورهء روم . ) ( 7 ) پنجم درود فرستادن بر آن حضرت است ، كه خداوند فرموده است : « همانا خدا و فرشتگان بر پيامبر درود مىفرستند . » ( بخشى از آيهء 56 سورهء احزاب . ) ، و براى امت ايشان در آيهء 43 همان سوره فرموده است : « اوست كه بر شما درود مى -